2-3 yıl önce,her günü bunalımla ve eziyetle geçen yıllarda,bu durumdan kurtulmak için ilk adımları atmaya başlamıştım.O dönemlerde hayatımda görüşüyor olduğum 2 tane insan vardı,bir tanesi lisede yanımda oturan çocuk,diğeri ise ortaokulu ve liseyi aynı sınıfta okuduğumuz bir başka çocuk.Arkadaşım demiyorum,çünkü arkadaşlar birbirlerini desteklemek ve mutlu etmek için vardır.Bu çocuklar ise beni daha çok bunalıma sokuyorlardı.Buluştuğumuzda masadaki en büyük dalga konusu benim zayıflıklarım ve ezikliklerim olurdu.Bense onların kızlarla olan açık saçık maceralarını dinlemek zorundaydım.Yanlarına gidiyordum çünkü görüşebileceğim başka birileri yoktu.Günün sonunda ise daha da bunalıma girip eve dönüyordum.
Yıllar içinde ben kendimi geliştirdikçe o ortama daha seyrek girmeye başladım ve sonra tamamen kestim,ta ki aradan geçen 1 sene sonraya,yani bugüne kadar.Kısa boylu olan beni aradı,Fransadan geldim hadi görüşelim dedi.Belki kendimde olan değişimi gösterme istediğimden,ki muazzamdı ve bakışlarımdan bile belli oluyordu.Kabul ettim.Onu arabayla aldım ve diğer çocuğun yanına gittik.Kısa olanla muhabbetimizde bir sorun yoktu,diğer çocuğu görene ve gene eskiden sürekli gittiğimiz cafeye gidip oturana kadar,her şey aynıydı.Mekan,o çocukların zihniyeti...Tek farkla ben artık çok değişmiştim,özgüvenim,ağzımın laf yapması,vücudum,kıyafetlerim ,her şey,eskiden bir kızla konuşabilmek için her şeyimi verirdim,şimdi istemediğim onlarca kız vardı.Uzun boylu olan çocuk doğuştan iri kıyım biriydi.Eskiden benim kolum onunkinin yarısı kadardı,ama artık ondan her şeyiyle daha büyük bir vücuda sahiptim.Bu arada yanımda çok sevdiğim pua-Mystery arkadaşımı da götürmüştüm.Ben normal muhabbetimi yapmaya başladım.Güzel şeylerden bahsettim,ortama değer katmak için her şeyi yaptım.Ama uzun boylu çocuk güzellikleri çirkinliğe çevirmekte kararlıydı,sürekli geçmişten bana laf çarpmaya,dalga geçmeye başladı.Sabredip muhabbeti normal yoluna getirmeye çalıştım ama beni ezmeye çalışmakta ısrarlı gibiydi.Bir an parlayıp,artık onunkinden büyük kollarımla onu cafenin ortasında yumruklamaya başladım,bileklerim kopana kadar vurdum,10 defadan fazla olmalı.Sol yumruğumun kanamaya başladığını farketmedim bile,ve hala parmak kemiklerim ağrıyor.
Garsonlar ayırdılar, ensesine yanan sigaramı fırlattım,pat diye çarpıp kıvılcımlar etrafa yayılırken havaii fişeklerden almadığım zevki aldım.Sonrasında da onun beni sözleriyle dövdüğünü benimse onu yumrumklarımla dövdüğümü ve ödeştiğimizi söyledim,sürekli geldiği ve onu herkesin tanıdığı cafenin ortasında.
Bloguma böyle bir şiddet yazısıyla başlamak istemezdim,çünkü insanlar beni yanlış tanıyabilirler,en son yaşadığım olay bu olduğu için yazdım.Çıkarılacak sonuç : değişimin kötü tarafları da vardır,siz değişirsiniz ama diğer insanlar sizin değiştiğinizi anlamak istemezler.Bu ,benzer eziklikleri yaşayan ve yol kateden insanlar için ölümcül bir hata,o yüzden eski ortamlarınızdan uzak durun,"eski ortam" denilen şey korkulu bir şeydir.Ve size eski özgüvensizliklerinizin çağrışımını yapar.
